HiGhTensioN 的个人资料ช่วงเวลาที่แสนประทับใจ照片日志列表更多 工具 帮助
6月20日

ฝึกงานเสร็จแล้วล่ะ

 

 

¸ღ¸ เสร็จสิ้นภาระกิจไปอีกอย่าง¸ღ¸

หลังจากที่เราดิ้นรนหาที่ฝึกงานพร้อมกับเพื่อนนับร้อย ที่แย่งงานกันเอง เฮ่อๆ

ความจริงเราน่ะแปลกจากเพื่อนเพราะเพื่อนๆเค้าพากันฝึกโรงแรมกันส่วน

ส่วนเราน่ะ ฝึกบริษัททัวร์อ่ะ...ก็มาเดี่ยวๆแบบโดดๆไง

ที่บริษัท Happy Mail Travel ไง ทัวร์ Outbound ค่ะ

ทุกคนดีกับเรามากๆ ความจริงเราน่ะเข้ากับทุกคนได้และก็รักและผูกพันที่นี่

พี่ฝน : เป็นคนแรกที่เรารู้สึกประทับใจน่ะ พี่เค้าเอาขนมมายื่นให้เราเพื่อเชื่อมสัมพันธ์

พี่น้อย : เป็นคนพูดเก่งมามีเรื่องเล่าให้ฟังกันประจำไม่ว่าดีร้ายแต่ก็ทำให้ไม่เหงาดีน่ะ

อ้อ : อายุเท่ากันก่ะเราและทำงานก่อนเรา 13 วัน อ้อน่ารัก ทุกคนลุมแกล้งอ้อ55+

พี่โจ้ : เป็นคนสอนงานส่วนใหญ่ให้เรา 15 วันก่อนออกจากงาน พี่เค้าก็คนดีน่ะ

พี่หุย : เป็นผู้จัดการฝ่ายบุคคลเนียบ ชอบตักเตือนเรา สงสัยรักเรามากมั่ง 55+

คุณอมร : ผู้จัดการเป็นคนเก่งมากจริงๆ ใจดี เอ็นดูและเอาใจใส่เราทุกอย่างดีกับเรา

พี่เฮ่ง : ขับรถให้บริษัท เป็นคนเก็บอารมณ์เพราะถ้าเดาไม่ผิดเป็นคนอารมณ์ร้อนมาก

ขอบคุณทุกคน ขอบคุณที่ตักเตือนเอ็นดู และเราเรียนรู้หลายอย่างประสบการณ์ครั้งนี้

ส่วนต่ำแหน่งของเรา คือ Reservation Dept.และจองตั๋ว Domestic  

เราทำหน้าที่หลักคือ จองและติดต่อผสานงานกับทางโรงแรม Domesticให้ลูกค้า

ความจริงเราทำงานทั้งใน Office และนอก Office เลยล่ะ

สิ่งที่เราชอบจริงๆคือ งานนอก Office มากกว่า

สิ่งที่เรียนรุ้จากความรู้สึกคือ ไม่อยากอยู่ในห้องแคบๆอ่ะ

ชอบที่จะทำงานด้วยความคิดเรา ไม่ชอบให้ใครสั่งจู่จี้

ชอบแสดงความคิดเห็นที่ดูแตกต่าง ได้เจอผู้คนลูกค้า

แต่กว่าจะถึงจุดที่ต้องการคงต้องผ่านประสบการณ์อีกมาก

เพราะสิ่งนั้นที่ฉันรู้สึกไม่สามารถหาได้จากลูกจ้าง

แต่มันคือ การทำงานที่เป็นธุรกิจตัวเองต่างหาก

 พอใจทำในสิ่งที่จะทำ ตัดสินใจ แก้ปัญหาเอง

ไม่ต้องฟังคำสั่งจากใครที่บางครั้งดูไม่เข้าถ้าหรืออาจดีบางครั้ง

 ฉันพึงรู้ว่าฉันหัวดื้อมาก เป็นคนไม่ยอมคน รับฟังความคิดของคนอื่นได้

แต่ก็เป็นตัวเองสูง จนบางครั้งดูมั่นใจเกินไปสำหรับใครบางคน

แล้วไงฉันก็เป็นฉัน ไม่ชอบเป็นตุ๊กตาไขลานนิ

วันนี้ก็เสร็จสิ้นภาระกิจทุกอย่าง และพร้อมกับการก้าวต่อไป

กับสิ่งที่จะเข้ามาเร็วๆนี้สิ่งใหม่ๆที่รอเราอยู่

คิดถึงเพื่อนๆทุกคนน่ะ คิดถึงเจ้าราชสีห์น้อยจัง

 

 
6月5日

Happy Mail Travel

 

 

 

 

ไม่ใช่ก้าวแรก...แต่มันคือการเริ่มต้น

แหงนมองดูท้องฟ้าแสนกว้างใหญ่ ถอนหายใจแล้วสูดเอาอากาศเข้าเต็มปอด

บอกตัวเองว่า.....ยิ้มไว้เพื่อน ! มองลงสู่พื้นหญ้า มีดอกไม้เล็กใหญ่สีสันสดใส

.....รู้สึกดีจัง... แล้วเอนตัวนอนราบก่ะพื้นหญ้า ที่ไม่คอยจะนุ่มสักเท่าไร

เบื้องหน้าของฉันตอนนี้ คือ ...ท้องฟ้าที่แสนสดใส

ช่วงนี้ฝึกงานอ่ะ ความจริงเหลืออีกแค่ไม่กี่วันก็ผ่านพ้นช่วงฝึกงานแล้วดิ  

ที่นี่ทุกคนดีก่ะเราน่ะ...อยากให้เราอยู่ต่อ...

ตอนนี้รู้สึกว่าอยากหาประสบการณ์ไม่อยากอยู่ก่ะที่ จะก้าวต่อ

แต่ความรู้สึกที่ล้นออกมา จริงๆตอนนี้ คือ...อยากเรียนต่อโว้ย

 

 

3月13日

Velentine




Be My Valentine.

สุดท้ายก็ผ่านพ้นไปและไม่มีแม้คำอธิบายทิ้งไว้แค่..การรอคอย

สุดท้ายคือเขา ส่วนค่าของฉันไม่เคยจะมีมาแสนนาน

 สุดท้ายมันเป็นเรื่องเพลอฝัน...เจ้าชายผู้แสนดีคนนั้นไม่มีจริง

สุดท้ายดูเหมือนมันจะจบลง แต่ความจริงมันยังอยู่ตรงนี้..ที่หัวใจ

สุดท้ายเหลือแค่....ความศัทธาของความว่างเปล่า 

สุดท้ายก็กลั้นน้ำตาไม่อยู่..แล้วหัวใจก็เริ่มชา.

สุดท้ายมีเพียงเสียงเรียกที่เธอไม่ได้ยิน

สุดท้ายเพียงฉันที่หวั่นไหว..เพียงฉันที่งมงาย..เพียงฉันที่ฝันไป

สุดท้ายสิ่งที่ฉันเหลือคือความทรงจำที่มันดูเลือนลาง

สุดท้ายท้องฟ้าก็เปลี่ยนไป...ไม่เป็นเหมือนเคย...ฤดูนี้

ไม่มี.....เธอ

 




 

5月31日

จะเริ่มเรื่องยุ่งๆอีกล่ะเปิดเรียนๆ

 
กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆรับเปิดเทอมใหม่อีกครั้ง อีก 15 วัน
           ยังไม่หายเหนื่อยก่ะซัมเมอร์เลย...โห่หันไปคิดเรื่องสอบสุดแสนจะทรหด เฮ่อๆ
หมายความถึงเกือบตายอ่ะ แต่ก็อ่ะน่ะ ระดับคนน่ารักอย่างเราผ่านได้ทุกด่านอยู่แล้ว...กระจอก
( แต่ความจริงแทบกระอักเลือด  ทำคุย )ว่าแล้วหายไปจากสเปคเสียนานก็เลยลืมวิธีตกแต่งให้ดูดีไปเสียหมด
เอ่อ...คร่าวหลังคงดูดีขึ้น  เล่าถึงซัมเมอร์อันยาวนานและแสนเหงา น่าเบื่อ อาจจะเป็นอย่านั้นน่ะแต่ซัมเมอร์นี้
เราเตรียมการไว้ดีอ่ะดิ ก็เลยไม่น่าเบื่อเหมือนปีก่อน  มีเรื่องตื่นเต้น และประทับใจขึ้นเยอะเเย่ะ 
          วาระแรก  เป็นสต๊าฟสอนน้องปี 2 ที่จะไปรับมือก่ะน้องชบาช่อที่ 6 ที่เข้ามาใหม่ เหนื่อยน่าดู แต่เราก็ไม่ได้รับหน้าที่หนักนัก เป็นหน้าที่ของชบาช่อที่ 5 แล้วซิน่ะ  
          วาระที่ 2 เรื่องเรียนเปียนโนตั้งแต่ปี 1 จนตอนนี้จะขึ้นปี 3 อยู่แล้ว (ทอนหายใจ)ที่จริงเรียนๆหยุดๆก็เลยเหมือนเริ่มเรียนใหม่อยู่เรื่อย ก็ออกทัวร์บ่อยนิ ทำไงได้ เปลี่ยนอาจารย์ มา 3 คนล่ะ แต่เรื่องดีๆก็คือ เลื่อนขั้นเป็นขั้นกลางแล้วล่ะ แต่ยังสงสัยว่าเลื่อนเพราะสงสารเราหรือเพราะฝีมือกันแน่ ฮ่าๆ
          วาระที่ 3 รู้มัยเค้าเรียนดนตรีอีกอย่างน่ะ ก็คือกีตาร์ไง เรียนก่ะคุณครูที่น่ารักค่ะ น่ารักมาก เก่งด้วยเป็นเพื่อนก่ะเรโคเบิร์ซ ไม่เเปลกใจเลยที่เบิร์ซชอบไปก่ะเพื่อนคนนี้  เพราะเวลาอยู่ด้วยเเล้วอารมณ์ดีอย่างบอกไม่ถูก  รู้สึกดีจัง  แต่ตลกที่ว่าคุณครูสอนกีตาร์จะยังจำได้มัยว่าตอนปีหนึ่งเคยคุยโทรศัพท์ก่ะเราและไม่เคยคุยกันรู้เรื่องเลยและทำให้เราอารมณ์เสียทุกที น่าแปลกเห็นมัยบอกแล้วเราจะได้รู้จักกันแน่  แต่ก็ขอบคุณค่ะที่เสียสละเวลามาสอนลูกศิษย์ที่ดื่อด้านอย่างเปิ้ลสุดน่ารักอย่างเราฮ่าๆ    
วาระที่ 4 หอที่เราย้ายมาอยู่ในต้นเดือนเมษานี้ก็สุดแสนจะลงตัวทุกอย่าง อยู่กันแบบครอบครัวจริงๆ (เอ้อรู้สึกแต่เรารึเปล่าว่ะ ฮ่าๆ ) ก็ไม่เดียวดายเหมือนเดิมนิ  แต่ตอนนี้พายุบ้าอะไร ทำเอาทางเข้าวิมานของเราซ่ะเละไปเลยต้องใช้พลังวัต( วัดใจในการตกโคลนอ่ะ เฮ่อๆ )
          วาระที่ 5 จะทำงานสโมซ่ะหน่อย  โธ่เอ่ย นับถือผู้เสียสละที่ทำงานสโมของการท่องเที่ยวและการโรงแรมจริงๆ ทำกิจกรรมทุกอย่างภาระทุกอย่างที่โหมมาทับถมชั่งเป็นผู้ที่มีความสามารถจริงๆ  ส่วนตัวเราเฮ่อจะว่าไงดีเค้านัดประชุมครั้งแรกก็ตื่นไปประชุมก่ะเค้าไม่ทันซ่ะแล้ว ก็ใครบอกให้นัดประชุมช่ะเช้าล่ะ( โทษคนอื่นอีก )ไปเอาตอนที่เค้ากลับกันหมดแล้วเซ็งเลย
แต่คนอย่างเราเมื่อต้องการทำไรต้องทำให้สำเร็จอยู่แล้ว สู่เค้าเปิ้ล ( ไปประชุมคราวหน้าโดนเป็นเป้าสายตาแน่ ตู )แน่ใจเหรอว่าจะกลัว ไม่รู้ซ่ะแล้วว่า  ว่าหน้าด้านและหนาอย่างเราสามารถรับได้ทุกสถานการณ์อยู่แล้ว  ฮ่าๆ เรื่องของเด็กๆ
 
ขอบคุณวันเวลาที่ทำให้ฉันได้เจอก่ะสิ่งดีๆ
.............................................................
............
........................
..................................
พอแล้วล่ะมั่งเหนื่อยก่ะการเล่าจริงๆ
เอาไว้ว่างๆ เจอกันน่ะค่ะ
เปิ้ลสาวน้อยผู้น่ารักที่สุดและไม่เคยย่อท้อต่อสิ่งใด  สู้!